Thursday, March 03, 2005

NEWS LETTER OF BAM 18

بنی آدم اعضای یکدیگرند

خبرنامه دفتر هماهنگی اجتماعات محلی شهرستان بم


شماره 18، چهارشنبه28 بهمن ماه 1383
ویزه بهزیستی1

حقوق اساسی یک انسان

سر مقاله
سالهاست که در کشور ما نیاز به یک سازمان رفاه و تامین اجتماعی فراگیر به چشم می خورد. سال گذشته اولین پایه های آن به عنوان وزارت رفاه گذاشته شد. اما هنوز تا رسیدن به یک ساختار محکم و واقعی راه زیادی در پیش است.
چرا «تامین اجتماعی» نیاز ماست. انسان آستانه قرن بیستم نبایستی مانند انسانهای قرون گذشته ، تمام هم و غمش تهیه اولین نیازهای زندگی باشد. غذا ، مسکن، پوشاک ، آموزش حق اساسی و اولیه انسان است. بدون اینها انسان نمی تواند توانایی ها و خلاقیت هایش را بروز دهد و در مرحله اولیه و شاید در همان سطح نیاز حیوانی باقی می ماند. متأسفانه در کشور ما بیش از 6/1 میلیون نفر با روزانه حداکثر 800 تومان زندگی می کنند و زیر خط فقر هستند. بیش از 12 میلیون نفر با روزانه حداکثر 1600 تومان زندگی می کنند و در مرز بسر می برند. یعنی تقریباً یک پنجم جمعیت در شرایط بسیار سختی به لحاظ حقوق انسانی هستند.
زلزله بم در چنین شرایطی اتفاق افتاده است، 30 درصد جمعیت شهرستان بم و در همین حدود شهرستان های جیرفت و کهنوج زیر پوشش کمیته امداد هستند (یکی از ابتدایی ترین شاخص ها برای اندازه گیری فقر) پس از زلزله به سرعت شهر انباشته از جمعیتی فقر زده می گردد زلزله خود بسیاری از مردم متوسط شهر را نیز به شدت آسیب پذیر می سازد و همراه با آن هزاران کودک و ناتوان جسمی باقی می گذارد.
در چنین شرایطی که هیچ پشتیبانی اجتماعی وجود ندارد تنها کمک های خیریه و غیر دولتی تا حدی به کمک مردمان می آید. اما این کمکها نه کافی و نه مستمر است.
زمان آن رسیده است که مسئله بیمه های اجتماعی به مهمترین برنامه و درخواست مردم و دولت تبدیل شود. بی شک با حل مسائل اقتصادی مردم بسیاری از پیامدهای ناگوار اجتماعی و اخلاقی نیز از جامعه حذف خواهد شد.


بهتر زیستن حق همه ماست

گفتگو با دکتر ستایش مدیرکل سازمان بهزیستی استان کرمان

š از حوزه کودکان و زنان سرپرست خانوار بحث را شروع می کنیم.
یک گزارش مقایسه ای داریم به لحاظ آمار و فعالیتها و هر نکته ای که نیاز به توضیح داشت در خدمتتان هستیم. ما بحث بچه های بی سرپرست را داریم به لحاظ تعداد ما 150 نفر بچه بی سرپرست را در مراکز خودمان داریم. بعد از زلزله کسانی که به دلیل زلزله نیازمند تحت پوشش قرار گرفتن بودند در بهزیستی تحت پوشش قرار گرفته اند. برای آنکه وضعیت روشن شود توضیح می دهم ما قبل از زلزله سه مرکز شبانه روزی برای کودکان داشتیم که واحدبم تخریب شده است و 40 تا از بچه هایش کشته شده اند و بقیه در کرمان و بم اسکان داده شده اند که اینها مرکز شبه خانواده هستند.علاوه بر آن ما یک سیستم دیگری داریم به عنوان امداد بگیر ، که اینها در مرکز نیستند بلکه ما اینها را به خانواده ها می سپاریم و ماهیانه یک رقمی به اینها پول برای نگهداری آنها می دهیم.
š تعداد افراد امدادبگیر شما چند نفر است؟
قبل از زلزله 60 نفر در بم داشته ایم. کل استان 800 نفر است. این امداد بگیران اکثراً در خانواده های خویشاوند خودشان هستند. احتمال دارد که مادرشان هم باشد. این یک بابی است که مادر بچه را به مرکز نیاورد بلکه خودش بچه را نگهداری می کند. البته اصولا منظور ما از کودک بی سرپرست تا 18 سال است. بعـد از زلـزله متوجه شدیم که مثلاً یک دختر دانشجوی 19 ساله ، تک مانده است. بالاخره یک سیستمی باید از اینها حمایت کند. اتفاقاً حمایت اینها مقرون به صرفه تر و واجب تر است به دلیل اینکه اینها بعد از مدتی ازدواج میکنند و اشتغال و دیگر حمایت تمام می شود. به همین دلیل در آمار ما بالای 18 سال هم هست تعدادکسانی که پدر یا پدر و مادر خود را از دست داده اند 5200 نفرهستند. درحالیکه قبل از زلزله 625 نفر بودند زنان سرپرست خانوار که درحال حاضر تحت پوشش بهزیستی هستند( قبل وبعد اززلزله ) 2800 نفرهستند.
از 2800 مورد زن سرپرست خانوار حدود یک چهارم آنها شوهران از کار افتاده دارند. روال کار ما این است که کسی که در اینجا ثبت نام می کند از کمیته امداد استعلام می شود و کسی که در کمیته امداد ثبت نام می کند از ما استعلام می شود. چون ما در بخش زنان و کودکان بی سرپرست موازی هستیم.
š کمکهایی که از اول شده اینکه شما فهرست تهیه کردید و پرونده تشکیل دادید چه کمکهایی کرده اید چون یک سوالی که می شود این است که کمک به خانواده های بی سرپرست کم انجام شده یا انجام نشده است؟
ما یک میلیارد تومان را را برای سه ماهه پایانی سال 82 در نظر گرفتیم در واقع 20/11/82 مصوب دولت شد اما 20/1/83 به ما پرداخت شد. اما موضوع سه ماهه پایانی سال 82 ، ما به خانواده هایی که تا آن مقطع شناسایی کرده بودیم بعداً فهمیدیم بعضی ها استحقاقش را نداشته اند یا تعدادی که استحقاقش را دارند ثبت نام نکرده بودند اما عموماً همان خانواده هایی بودند که ما روز اول شناسایی کرده بودیم به این افراد ما در سه ماهه اول حداکثر صد هزار تومان به هر خانوار پرداخت کردیم که این پرداختهای ما تا حوالی خرداد ماه طول کشید آنهایی که می گویند شش ماه به ما پرداخت نشده درست می گویند چون ما از فروردین شروع کردیم و تا خرداد ماه طول کشید. که البته پرداختهای ما مربوط به سال 82 است این نکته را هم بگویم که رقم پرداختهای ما در استان و سایر نقاط کشور رقم مستمری خانواده های بی سرپرست( بین 8 تا 18 هزار تومان )است همانی که کمیته امداد هم می دهد. ولی چون در اینجا شرایط ویژه بود ما توانستیم این رقم را واقعی کنیم بر اساس همان قانون تأمین درآمد که به مجلس هم رفته بود.. بنابراین به هر خانواده حداکثر صد هزار تومان دادیم یعنی رقم650 میلیون تومانی که دولت به ما داده بود صد میلیون تومان هم از کمکهای مردمی گذاشتیم هفتصد میلیون تومان جمع پرداختی های ما بود به خانواده ها و کودکان.
š کودکان چگونه حمایت می شوند؟
کودکانی که تحت پوشش مادرانشان هستند می شود خانواده ، آنهایی هم که تحت پوشش قیم شان هستند به هر بچه چهل هزار تومان تا سقف صد هزار تومان پرداخت می شود.
š به بچه های بازمانده کانکس واسکان موقت تعلق نگرفت چون قیم داشتند و جزء خانواده ای دیگر به حساب می آمدند آیا شما به عنوان متولی کودکان اقدامی در این زمینه انجام داده اید؟
در یک مقطعی یک مصوبه غیر کارشناسی در غیاب من در جلساتی تصمیم گیری شد. ما گفتیم که شما می دانید که بهزیستی هم دارد در جریان زلزله کار می کندگاهی ما را دعوت می کنند گاهی دعوت نمی کنند. یک مقام مسئول گفته بود اینها فقیر هستند و کلاً فقیران را جدا کنید بهزیستی تمام کار اینها را انجام می دهد.حتی بعضی ها را برای کولر به بهزیستی ارجاع داده بودند. ما کولرمان کجا بوده. اهدای کانکس و کولر کار بهزیستی نیست.
š آیا برای اینها به تقاضای شما فرمانداری دفترچه صادر کرده به عنوان تک نفره؟
اگر فرمانداری از ما استعلام کند که مثلاً این زن یا کودک تحت پوشش شما هست یا نه ما هم لیست خودمان را ارائه می دهیم بعد به هلال احمر برای صدور دفترچهاعلام می کند
š آیا فکر نمی کنید که اگر کودکی که پدر و مادر خود را از دست داده است برایش یک فضای خصوصی تعریف شود احساس می کند که وجود دارد...
دقیقاً حرف ما همین است آنهایی که با مادر زندگی می کنند که به آنها تعلق گرفته است اما آنهایی که با قیم زندگی می کنند اینها به عنوان یک خانواده در نظر گرفته شده اند و فقط یک کانکس به آنها تعلق گرفته ودر حا ل حاضر رفته اند در پروسه 5 هزار تای دوم که در صحبتی که با فرماندار داشتیم گفت که ما 35 هزار کانکس داریم واعلام کرده اند این رقم باید به 40 هزار تا برسد که گفته اند این 5 هزار تا را به زنان سرپرست خانوار و کسانی که کانکس دوم می خواهند و افراد ضایعه نخاعی می دهند.
š وضعیت پرداختهای نقدی به افراد مذکور چگونه بوده است؟
در این فاصله دولت یک ريال پول به مانداد.( در مورد مهدهای کودک هم دولت یک ريال به ما کمک نکرد). اما در این فاصله مواردی بوده است که مثلاً یک نفر می آمد و می گفت ده تا خانواده را معرفی کنید که مثلاً سه ماه هزینه شان را بدهم ، از این موارد زیاد داشتیم.
š این چه نسبتی را پوشش داد؟
ما برآوردمان این بود که اگر بخواهیم منطقی حساب کنیم 14 تا 15 میلیارد تومان برای همه واحدهایمان نیاز داشتیم. همه مجموعه که بخش عمده اش آن هم پرداختهایمان است. تا این لحظه دو میلیارد و چهارصد میلیون تومان به ما پرداخت شده است که فکر می کنیم تا چهار میلیارد تومان افزایش پیدا کند و فکر می کنیم اگر کمکهای خیرین را احتساب نکنیم 8 میلیارد تومان نیاز داشته باشیم ولی اگر آنها راحساب کنیم همین رقم چهار میلیارد کافی باشد. 60 تا 70 درصد کمکها را سازمانهای غیر دولتی دادند البته کمکها در بخشهای مختلف بوده است مثلاً کانکس و تجهیزات داده اند. در هزینه های جاری هم خیلی کم کمک کرده اند. اما عمده کمک آنها در مورد ساخت کانکس و تجهیزات بوده است.
š عاقبت کمک نقدی سه ماهه اول را شما پرداخت می کنید؟
بله ، تا آخر سال را هم پرداخت می کنیم اگر فرض کنید تا الان نه ماهه باشد به طور متوسط هرخانوار حدود هشتصد نهصد هزار تومان دریافت خواهد کرد
ادامه مصاحبه شماره بعد

مصاحبه با مسئول مرکز ترک اعتیاد
زیر نظر سازمان بهزیستی
مرکز ترک اعتیاد شهر بم در سال 1378 تأسیس شده است و بعـد از وقوع زلـــزله از اردیبهشت 1383 مجدداً کار خود را شروع کرد.
این مرکز دارای 3 کارکن دائم و یک کارکن موقت است. مسئول مرکز می گوید تقریباً در هفته 50 مراجعه کننده دارند که در سنین مختلف هستند از کودک یکساله تا مرد و زن 60 ساله ، معمولاً مراجعه کنندگان اعلام می کنند که به لحاظ مالی و جسمانی دچار مشکل هستند و احساس می کنند در اجتماع جایی ندارد و حتی خانواده هم به چشمی دیگر به آنها نگاه می کند.
معتادان مراجعه کننده غالباً به تریاک و شیره تریاک اعتیاد دارند. درمانهای کوتاه مدت یک ماهه و درمان بلند مدت 6 ماهه هستند. همه افراد مراجعه کننده خود معرف هستند.
تا دی ماه بستری شدن برای درمان رایگان بوده است اما از بهمن بایستی مراجعه کنندگان 30 هزار تومان به حساب بیمارستان واریز کنند ، 150000 تومان هم از سوی بهزیستی پرداخت می شود.
گزارشگر : الهام رشیدی

گزارشی از کانون فرهنگی بروات
از نظر جا و مکان کانون فعلاً وضعیت مطلوبی ندارد از نظر وسعت حدود 1000 متر مربع می باشد و نحوه تصرف آن اهدایی می باشد و در آن محل دو عدد کانکس بیشتر وجود ندارد این تعداد کانکس در کانون کم می باشد و از امکانات موجود در کانون تعدادی میز و صندلی ، یک عدد کمد بایگانی و یک عدد یخچال وجود دارد. تعداد مراجعه کنندگان در حد مطلوبی می باشد. وضعیت آنها خوب می باشد ولی به علت نداشتن حصار استفاده کنندگان آن طوری که باید از امکانات کانون برخوردار باشند نمی توانند.
بیشتر مراجعین کانون را دختران تشکیل می دهند و در سنین مختلف حدوداً آنها بین 14 تا 23 سال می باشد. در هر روز معمولی هفته حدود 15 الی 20 مورد مراجعه کننده وجود دارد. کانون پسران جدا می باشد و با همدیگر هماهنگی لازم را ندارند و نحوه پذیرش آنها ساده می باشد و از آنان استقبال خوبی به عمل می آید و از هر کدام آنها یک قطعه عکس ، یک عدد فتوکپی شناسنامه و یک عدد پوشه دریافت می گردد.
برنامه های کانون در طول یک هفته تکواندو ، منبت کاری ، مشبک کاری ، طراحی و کلاسهای قرآن می باشد. از کل برنامه های ارائه شده در طول هفته استقبال خوبی می شود و جزئیات آن کلاسهای احکام و قرائت قرآن و مفاهیم و برنامه های نمایشی و عروسکی بیشتر مورد استقبال قرار می گیرد. کارکنان کانون در حال حاضر دو نفر می باشند و مدرک آنها دیپلم می باشدو نحوه دریافت دستمزد آنها از طریق آموزش و پرورش می باشد.
این کانون دارای مشکلات فراوانی است نداشتن حصار ، کمبود کانکس و وسایل مورد نیاز از جمله کامپیوتر ، چرخ خیاطی و وسایل خیاطی و دستمزد بسیار کم کارکنان کانون از جمله این مشکلات است.
راه حل های پیشنهادی کارکنان کانون: بوجود آوردن امکانات لازم برای مراجعه کنندگان ، تأمین هزینه های درخواستی از سوی کانون تا مراجعه کنندگان بهتر بتوانند از فضای آموزشی کانون استفاده کنند و همچنین کانکس بیشتری در اختیار کانون قرار دهند.
گزارشگر: طاهره بنی اسدی

برگزاری گردهمایی جمعی از باغداران به ابتکار دفتر شهر سالم در بم

در تاریخ چهارشنبه 14/11/83 به ابتکار دفتر شهر سالم بم و همکاری سازمان جهاد کشاورزی شهرستان بم گردهمایی با حضور جمعی از کشاورزان ، صاحبان سرد خانه و صادر کنندگان خرما در محل هتل آزادی برگزار شد. در این جلسه ابتدا دکتر افلاطونیان دبیر شهر سالم بم ، ضمن توصیف اهمیت جایگاه نخل در حیات اقتصادی ، اجتماعی و فرهنگی شهرستان بم ، بر ضرورت برپایی اجتماعات محلی نخلداران در سطح محله ها و آبادی ها تأکید کرد و پیشنهاد کرد که در سال هفته ای به نام جشن خرما نامگذاری شود. مهندس احسانی ، مدیر سازمان جهاد کشاورزی شهرستان بم ضمن گزارشی از وضعیت تولید خرما و برنامه های جهاد کشاورزی همکاری در امر برپایی اجتماعات نخلداران را پذیرفت.
آقای بهزاد بهزادپور یکی از اعضاء هیئت مدیره خانه کشاورز بی توجهی مسئولین به صادرات خرما ، که مدت ها ادامه یافته است را موجب کاهش انگیزه فعالیت و سرمایه گذاری در این عرصه دانست.
در پایان آقای رفیع زاده فرماندار بم از دو سناریویی سخن گفت که از خارج از شهرستان برای بم تدارک دیده شده بود ، اولین آن ساختن دهی بزرگ بود ، که تا کنون خنثی شده است ، سناریوی دوم این بوده است که ساختار شهر بم و آبادانی آن از معدل شهرهای استان بالاتر نباشد که این سناریو هم با همت مسئولین فرمانداری و شورای اسلامی شهر بم به عقب رانده شده است. سناریو سوم که مورد قبول مسئولین شهرستان و شهروندان است ساختن شهری مدرن به لحاظ ساختار و امکانات است ، که همزمان ویژگی های هویت بومی خود را حفظ خواهد کرد. در پایان آقای فرجی به عنوان مسئول پیگیری برپایی اجتماعات نخلداران در سطح شهرستان به نمایندگی از دفتر شهر سالم معرفی شد.

آموختن حق همه کودکان است
مصاحبه با مدیر مدرسه پیوند
مدرسه پیوند از معدود مدارس ویژه کودکان استثنایی (ناشنوا و عقب مانده ذهنی) است که در بم وجود داشته است و زیر نظر آموزش و پرورش فعالیت می کرده است. مصاحبه ای با آقای عباس مشکی مدیر مرکز داشته ایم.
مدرسه پیوند در سال 1356 تأسیس شده است و در حال حاضر تقریباً 105 کودک را تحت پوشش قرار داده است. در این مجموعه 21 نفر در گروه ابتدایی و 10 نفر در گروه راهنمایی فعالیت می کند. این مدرسه کار خود را 15 روز پس از زلزله آغاز کرده است. آقای مشکی می گویند هنوز این مدرسه آواربرداری نشده است و متأسفانه به نظر نمی رسد که واحد نوسازی مدارس به فکر این گروه از دانش آموزان باشد.
آقای مشکی از مشکلات مدرسه می گوید ، معلمین مدرسه که نسبت به مدارس دیگر از شرایط سخت تری برخوردارند و در عین حال نیازمند دوره های تخصصی و ضمن خدمت نیز برای افزایش کارآیی هستند. متأسفانه والدین دانش آموزان همکاری لازم را با کادر مجموعه ندارند و شرایط بعد از زلزله از جمله کلاسهایی که در کانکس تشکیل می شود اوضاع را سخت تر کرده است. مدرسه همچنین به شدت دچار کمبود وسایل کمک آموزشی است. آقای مشکی از مقامات بهزیستی درخواست دارد که به طور واقعی کلیه بچه های استثنایی شهرستان بم را تحت پوشش قرار دهد.
در شرایطی که پیمان نامه حقوق کودک تصریح دارد که همه کودکان اعم از معلول و سالم باید از حقوق انسانی و به ویژه حق آموزش برخوردار باشند به نظر می رسد هنوز بسیاری از ما چه در سطح مقامات رسمی و چه به عنوان والدین به این حقوق عمیقاً باور نداریم.
گزارشگر: پوران مجرد

زنهایی با یک دنیا رنج

وقتی ساده ترین حق انسانی فراموش می شود



دم دمای صبح بود صدای اذان به گوش می رسید ، فاطمه برخاست. شیر آب در بیرون از خانه بود وضو گرفت ، در یک لحظه زمین شروع به لرزیدن کرد ، به سمت ساختمان دوید. هنوز نرسیده بود که همه چیز در مقابل دیدگانش فرو ریخت. او همسر و سه فرزندش را برای همیشه در یک سپیده ظلمانی به خاک سپرد. بیش از یک سال است که دیگر طلوع خورشیدی را به یاد نمی آورد ماهها در رنج و عذاب بسر می برد به مرگ اندیشید.... اما او زنده بود و بایستی زندگی می کرد. وقتی تصمیم گرفت زندگی کند دانست که هیچ منبع درآمدی ندارد ، برای او فقط یک قطعه زمین خالی مانده است. او اکنون داوطلیانه کار می کند ، هر چند دستمزدی بدست نمی آورد. اما وجه زندگی بخش کار برای او لذت بخش است به ویژه در کنار کودکان.
شرایط زندگی مریم سخت تر است هر چند دردناکی اش کمتر. او همسرش را از دست داده است و با چهار فرزند کوچک زندگی می کند. در طول سال گذشته 120 هزار تومان از بهزیستی دریافت کرده است و دو دفعه جیره نقدی هلال احمر راو هیچ امکان کاری برای او وجود ندارد. از وی در باره منابع دیگر درآمد می پرسم . از کمک های خیرین می گوید و در عین نگرانی از کوتاه بودن آن.
جمیله پاپلی 43 دارد. او نیز همسرش را از دست داده است و با 5 فرزندش زندگی می کند. او می گوید فرزندانش می توانند کار کنند ، کاش آنها از بیکاری در می آمدند. او حتی نگران است که اگر خانه ای ساخته شود ، چگونه اقساطش را بپردازد. وی نیز اظهار می دارد ، که مستمری بهزیستی کم است و آنان تا به حال با کمک های عمومی NGO ها و مردم زندگی را گذران کرده اند.
زنهایی دیگری نیز وجود دارند که قبل از زلزله همسرانشان را از دست داده اند. آنها نیز به سختی امرار معاش می کنند. یکی از آنها فاطمه پور شکاری است که در خانه می پزد. تو حتی اسکان موقت خود را نیز دریافت نکرده است. دخترانش در سن کار هستند ولی برای آنها شغلی وجود ندارد.
جمیله پاپلی می گوید: «آرزوی سلامتی قرزندانم و داشتن خانه ای محکم و شغل را برای آنها دارم.» آرزوهای آنها بزرگ نیست ، آنها درخواست زیادی ندارند . این زنان رنج دیده اما استوار شاید امروز فقط یک چیز می خواهند: کار این حق انسانی برای زیستن.
گزارشگران: طاهره بنی اسدی و عصمت پاپلی


زندگی با ارزشترین هدیه


وقتی زلزله آمد ، هیچکداممان انتظارش نداشتیم ، هیچ وقت منتظر نبوده ایم ، یک حادثه است. نه ما و نه هیچکدام از دستگاههای امداد رسان. خانه مان باید محکم می بود که نبود. اندکی کمک امدادی بایستی بلد بودیم که نبودیم ، امداد رسان های حرفه ای هم که یک روز بعد و شاید روزهای بعد آمدند. دخترمان ، مادرمان ، پدرمان زیر آوار بود بایستی چگونه او را بیرون می آوردیم که آسیب نبیند؟ به این فکر کردیم که زندگی اش با ارزش ترین هدیه برای ماست و او را بیرون کشیدیم نمی توانستیم صبر کنیم ، ممکن بود دیگر هرگز او را نبینیم وقتی دقیقه ها ارزش داشت نمی شد یک روز ، دو روز ... منتظر نشست تا امدادگری بیاید و بدین گونه شد که او را امروز در کنار خود داریم ولی نشسته بر ویلچر ، رنج می کشد و ما هر روز دستش را می گیریم و حضورش را شکر می گوییم. کبری فتح ا... زاده 36 سال دارد. به کمک دو دخترش از زلزله جان سالم بدر برده است. بارها برای درمان به اتاق عمل رفته است و اکنون خانه نشین شده است. در طول سال گذشته یک ماه در نقاهتگاه بروات بستری بوده است و در منزل از سوی مؤسسات خارجی کمک هایی را دریافت داشته در طی 14 ماه گذشته مبلغ 75000 تومان از بهزیستی مستمری گرفته است و همچنین در حال حاضر از نقاهتگاه نیز دارو دریافت می کندو او فقط 36 سال دارد سالهای زیادی را می تواند به خانواده آرامش ببخشد ولی بی شک او نیازمند بسیاری از حمایت های است. خدمات تاکنونی بسیار کم است.
عزیزا.. حسن پور نیز مرد 54 ساله ای است که قبل از زلزله آشپز بوده است به کمک همسر و فرزندانش نجات پیدا کرده است. سازمان های غیر دولتی تا کنون به او تخت و ویلچر داده اند. او می گوید که از طرف سازمانهای آلمانی یک کانکس به افراد ضایعه نخاعی هدیه شده است ولی دولت آن کانکس را به حساب خانواده آورده و نمی خواهد اسکان موقت دیگری به خانواده بدهد. در حالی که در شریط سخت زندگی یک ضایعه نخاعی نیازمند مکان خصوصی و مجزای جداگانه ای است. او آرزو دارد که از این رنج رها شود و به سرکار بازگردد.
عذری بلوچ آبادی نیز کودکی است که حادثه زلزله آسیب های روانی و رفتاری به او وارد آورده است و اکنون خانواده اش با مشکلات بهداشتی مواجه است. خانواده او یک خانواده ده نفره است برای زندگی با کمبود جا به شدت روبروست.
دکتر ستایش رئیس بهزیستی کرمان می گوید که تا کنون دو مرکز برای معلولین ضایعه نخاعی در بم و کرمان احداث شده است که گنجایش 90 نفر را دارند. مرکز بم توسط یکی از سازمانهای غیر دولتی احداث شده است که البته تقریباً 23 نفر در آن حضور دائمی دارند و بقیه افراد خدمات سرپایی دریافت می کنند.
سه مرکز فیزیوتراپی نیز در بم راه اندازی شده اند که بنا به گفته بهزیستی تاکنون به بیش از 3500 نفر خدمات رسانی کردند.
سازمان غیر دولتی «احیا ارزشها» نیز در توانبخشی به آسیب دیدگان در طول سال گذشته فعالیت کرده است.
بسیاری از ضایعه نخاعی ها و معلولین افراد جوانی هستند که بایستی وارد فضای اجتماعی شده و کار مناسبی بیایند. کار و حضور اجتماعی می تواند فضای رنج بار پیرامون آنها و خانواده شان را کاهش داده و به زندگی باز گرداند.
گزارشگران:
صوفیا کرم نژاد ، الهام رشیدی ، اکرم شهریاری ، طاهره حسن آبادی

جوابیه شهرداری

روزنامه شهروندان و مشارکت
با سلام
احتراماً در مورد افزایش بی رویه نرخ تاکسی در سطح شهر بم اعلام می دارد که این واحد تا کنون اقدام به توقیف تعدادی تاکسی در پارکینگ شهرداری نموده و پرونده سازی جهت تاکسی های متخلف صورت گرفته و پس از گذشت چندین روز توقیف از رانندگان تعهد گرفته شده که در صورت مشاهده افزایش بی رویه نرخ تاکسی شهری تاکسیرانی مختار است تا نسبت به باطل نمودن پروانه تاکسیرانی و توقیف تاکسی اقدام نماید ثانیاً با هماهنگی اداره بازرگانی و تعزیرات برای تعدادی از رانندگان متخلف پرونده سازی و نسبت به جریمه نمودن آنها اقدام گردیده لذا شهروندان محترم در صورت دریافت وجه اضافی توسط تاکسی ها که نرخ نامه مصوب شورای محترم اسلامی شهر در سمت راست شیشه تاکسی نصب گردیده باید اعتراض خود را کتباً به واحد تاکسیرانی با شماره پلاک تاکسی مورد نظر و مشخصات خود با شماره تلفن تماس اعلام دارند تا سریعاً پیگیری شود و در صورت عدم همکاری شهروندان محترم تاکسیرانی به تنهایی قادر به کنترل قیمتها نمی باشد. لذا با مشاهده تخلف و یا پیشنهاد جهت بهبود وضعیت تاکسیهای شهری می توانند با شماره تلفن 2222130 تماس حاصل نمایند.
علی باقری زاده - شهردار بم



شهرداری محترم بم

احتراماً در رابطه با اطلاعیه روزنامه شهروندان و مشارکت خبرنامه دفتر هماهنگی اجتماعات محلی شهرستان بم صفحه 3 در رابطه با سازمان اتوبوسرانی به عرض می رساند که در حادثه زلــزله مورخ 5/10/82 شهرداری چهار دستگاه اتوبوس این سازمان بطور کلی تخریب شده اند و با توجه به پیگیریهای شهردار محترم و شورای اسلامی شهر بم تعداد پنج دستگاه اتوبوس بنز0355 به سازمان اتوبوسرانی از طریق وزارت کشور واگذار شد که این تعداد در سطح شهر نسبت به سرویس دهی به شهروندان اقدام می نمایند و اخیراً نیز با توجه به همکاری وزارت کشور و پیگیری شبانه روزی شهردار محترم تعداد هفت دستگاه اتوبوس بنز 0355 نیز به سازمان اتوبوسرانی تحویل شده که ضمناً تعداد 12 دستگاه اتوبوس در سطح شهر مبادرت به سرویس دهی به شهروندان و مدارس و مراسم دعای ندبه و کمیل و نماز جمعه و دیگر مراسمات با هماهنگی شهرداری اقدام می نمایند و به یاری خداوند تبارک و تعالی هم اکنون این سازمان کمال همکاری را با شهروندان و ادارات دارد و این سازمان هنوز هم با کمبود اتوبوس مواجه می باشدکه امیدواریم با توجه به قولهایی که سازمان شهرداریها ووزارت محترم کشور داده اندتعدادی اتوبوس به ناوگان اتوبوسرانی بم اضافه گرددکه این سازمان بتواند هرچه بهتر به وظائف خود عمل نماید ضمنا به هر دوازده دستگاه اتوبوس سازمان اتوبوس رانی مسیر هایی داده شده که در مسیر خود فعالیت دارند و از شهروندان محترم وسایر نهادها وادارات درصورتی که از رانندگان وسایر پرسنل این سازمان انتقاداتی دارند کتباً ارسال تا مورد بررسی قرارگیرد.
محمود فرخی مسئول سازمان اتوبوسرانی



باطناب مجانی بالای دار نمی رویم

شهروندان گلایه دارند که شما چرا پی گیر خبرها و گزارشهایی که می دهید ، نمی شوید و خبر و گزارش را نیمه تمام رها می کنید. یکی از این خبرها 1000 کانکس مجانی یک شرکت ژاپنی است که در ماههای قبل آقای دکتر اسماعیلی ریاست محترم شورای شهر آن را مطرح کرده بود و گفته بود که از آنها خواسته ایم آن را تبدیل به 100 خانه دائم بکنند.
در واقع ما اردوگاه کم نداریم. هر چند بسیاری از خانواده ها به دلیل جمعیت زیاد افراد ناتوان و افراد سالمند ، نیازمند تعداد بیشتری کانکس هستند. شنیده ها حاکی از آن است که همچنان اصرار می شود که این هزار کانکس آن هم بصورت یکجا تحویل شود و دوباره اردوگاهی ساخته شود. ما نمی دانیم چرا نباید مسئولین ما تصمیم گیرنده باشند و کمک اهدایی را مناسب با نیازهای یک شهر تعیین کنند. چرا باید اهدا کننده خارجی اصرار داشته باشد با کانکس های مجانی!! خود ما مجبور به هزینه حداقل چند صد میلیون تومان تسطیح و آماده سازی زمین شویم؟ امیدواریم این خبر صحت نداشته باشد و گرنه احساس می کنیم دوباره به دوران استعمار آن هم از نوع کهن و ظاهراً خیریه ای آن گرفتار شده ایم.

اهمیت بازسازی روحی وروانی مردم از آسیب های زلزله

با گذشت بیش از یک سال از فاجعه بم هنوز نه تنها از تالمات وفشارهای روحی مردم کا سته نشده است بلکه در پاره ای موارد احساس اندوه وتاثر به علامتهای نگران کننده ای مانند خشم ، غش ،ترس ازحضور در ابنیه مسقف ،بی خوابی ، کم خوابی و….مبدل شده است واین نگرانی در بین برخی ازمردم وجود دارد که این علائم ماندگار شود.
خانم نرگس ج یکی از افرادی است که نگرانی خود را در مصاحبه این گونه مطرح می کند : خواهری چهارده ساله دارم که بعد از زلزله از رفتن به محلهایی که مسقف هستند اجتناب می ورزد تا جایی که که درسال تحصیلی جاری حاضرنشد به مدرسه برود چون مدرسه اش جز مدارس تعمیری بود .
یکی دیگر ازمصاحبه شوندگان نوجوان محصلی است که از مشکلات وتندخوئی همشاگردیها ومعلمانش نسبت به قبل از فاجعه این گونه می گوید :»با بچه ها نمی توان کوچکترین حرفی زد زیرا به سرعت عصبانی میشوند. معلمها هم همینطور، خودمن هم وقتی معلم درس می دهد حواسم درست به درس جمع نمی شود« البته بقیه بچه ها هم همین را می گویند. از اومی پرسم آیا هیچ درمانگری برای رسیدگی به مشکلات بچه ها به مدرسه مراجعه کرده اند ؟ در پاسخ می گوید این اواخر دوسه نفر آمدند و می گفتند که روانشناس هستند . بعد به بچه ها کاغذ مخصوصی دادند وگفتند هرکسی مشکلی دارد مشکلاتش را روی کاغذ بنویسد ولی آقا ،فقط بعضی ازبچه ها بادلسردی برگه ها را پرکردند بعد هم آنها ( روانشناسها ) گفتند که شنبه بر می گردیم وبا شما بازی وصحبت می کنیم وبچه ها که با نوشتن مشکلاتشان روزها ی اول فاجعه برایشان یادآوری شدههنوزمنتظرروانشناسان هستند اماتاکنون از آنهاخبری نشده است وبامدیرصحبت کردند ومدیر پس از پرس وجو گفت که ستاد مداخلات روانی تعطیل شده است . آقای مجید (ن) نیز ازمشکل یکی از بستگان نزدیکش می گوید» هرمسئله ای که یادآور زلزله باشد مانند صداهای ناهنجار ماشینهای سنگین یا پس لرزه ها باعث غش کردن خواهرم می شود. او می گوید بودجه لازم برای مراجعه به روانپزشک نداریم بهتر بود مسئولین گروههایی را جهت درمان مردم درمنازل ، به محلات اعزام می کردند. به نظر می رسد که توجه به مسائل روحی وروانی پس از زلزله از اهمیت ویژه ای برخوردار است ومسئولین محترم باید تلاش جدی درجلوگیری از باقی ماندن تبعات روحی حادثه اعمال نمایند درحالی که طی مصاحبه ها با خبر شدیم ستاد مداخلات روانی اجتماعی که دراین زمینه ظاهرا فعالیتهایی داشته وتعطیل شده است نگرانی مارا افزایش داد . قبلا گقته شده بود این ستاد که باحمایت یونیسف کارمیکند حداقل دوسال دربم خواهدماند درشماره آینده امیدواریم بتوانیم با سوال از مسئولین یونیسف دلایل این تعطیلی را به اطلاع خوانندگان عزیز برسانیم
رحمت الله دریجانی


بهروزی کودکان مهمترین شاخص پیشرفت اقتصادی و اجتماعی هر کشور است

گزارشی از آغاز تشکیل یک انجمن محلی برای کودکان
در طی سالهای گذشته تعهد فزاینده ای نسبت به کودکان و حقوق آنان در سراسر جهان به چشم می خورد. بسیاری از دولت ها پیمان نامه حقوق کودک را امضاء کرده اند ، از جمله دولت ایران که در سال 1373 به این پیمان نامه پیوست و تعهداتی را متقبل شد.
در واقع جنبشی جهانی برای کودکان و ایجاد یک جامعه دوستدار کودک به راه افتاده است که عملاً سعی دارد از راه گسترش بسیج جوامع محلی یعنی خود کودکان و جوانان و با همکاری دولت و جامعه مدنی و بخش خصوصی به منافع عالیه کودکان دست یابد.
بعد از زلزله 5 دی ماه بم یکی از مهم ترین پایگاههای این جنبش جهانی کودک شد. بسیاری از سازمان های غیردولتی و نهادهای دولتی دررأس فهرست خود کودکان را قرار دادند.
حداقل 8 سازمان غیر دولتی ایران با هدف کمک به گروه کودکان به بم آمدند. بسیاری از کسانی که توانایی ساخت و ساز را دارند ، هدف خود را مدرسه سازی ، مراکز نگهداری کودکان و کانون های فرهنگی خاص کودک و نوجوان قرار داده اند چرا؟ زیرا کودکان آینده هستند اگر امروز به فکر آنها نباشیم همه فردا و امید خود را از دست خواهیم داد. بدون آنها فردا تنها پایان یک دوره از زندگی خواهد بود.
همانطور که گفته شد بدون بسیج جامعه محلی ، هر چقدر هم نیروهایی که بیرون می آیند صادق و فعال باشند ، توانایی حمایت از کودکان و حقوق را ندارند. دنیای دوستدار کودک تنها به کمک کودکان و یاری آنها و حمایت جامعه ای که در آن زندگی می کنند برپا می شود.
در راستای بسیج جامعه محلی و ایجاد یک انجمن کودک در تاریخ 17/11/83 جلسه ای در سالن آمفی تئاتر هلال احمر با حضور هنگامه بازرگانی نماینده مؤسسه پژوهشی کودکان دنیا ، خانم تسلیمی مدیر مهد کودک امید مادر و آقای سبزواری از پیشگامان مدافع کودک از شهر بم و جمعی از اولیا و مربیان کودکان پیش دبستانی برگزار گردید.
در این جلسه خانم هنگامه بازرگانی تجربه مؤسسه خود را در سراسر ایران در راه اندازی انجمن های منطقه کودک بیان کرد و اظهار داشت که با همکاری همه این انجمنها و از جمله انجمن دوستداران کودک کرمان توانستیم در سال گذشته (طی تفاهم نامه ای با بهزیستی) 300 مربی را در بم ، بروات ، ریگان و نرماشیر تحت آموزش قرار دهیم و هم اکنون هفت مرکز مراقبت از کودکان را سازمان دهی کردیم و از همان ابتدا ما اساساً نیروهای بومی را باور داشته ایم و ایمان داریم که بدون تلاش آن هر فعالیتی ناتمام خواهد ماند. سپس حاضران در مورد ایجاد انجمن سؤالاتی کردند و اولین گروه مؤسس برای شکل گیری انجمن نام نویسی کرد. در پایان آقای سبزواری نیز در مورد اهمیت کودکان و تشکیل نهادهای محلی صحبت نمودند و قرار شد جلسات بعدی برای راه اندازی این انجمن کودک هماهنگی گردد.
گزارشگران: رحمت ا.. دریجانی ، اکرم شهریاری

ما جهانی می خواهیم که در آن بین دخترو پسر تندرست و معلول ، دارا و ندار تبعیض نباشد. ما محیط سالم ، امن
و پاکیزه می خواهیم که برای همگان مناسب باشد و به جای آنکه مجبور باشیم کار کنیم می خواهیم آموزش مناسب
و فرصت بازی کردن داشته باشیم
کودکان 8 کشور آسیایی


ناتوانی جسمی معلولیت نیست محدودیت است
با کمک یکدیگر محدودیت ها را کاهش دهیم
یکی از دلخراش ترین و ماندگارترین زخمهای زلزله 5 دی ماه 1383 معلولیت های ناشی از آن است. این زلزله با 250 ضایعه یکی از آسیب بارترین حوادث دهه های اخیر بوده است. امروزه در سراسر جهان بسیاری از معلولین با تلاش فراوانی سعی می کنند این باور را در ذهن همگان بنشانند که ناتوانیهای جسمی تنها یک محدودیت است و نباید مانع از زندگی اجتماعی افراد بشود. برای رشد چنین باوری نیاز به امکانات فیزیکی ، مالی و همچنین درک عمیق شهرسازان و برنامه ریزی شهری وجود دارد. بسیاری از شهرهای ما فاقد پیاده روهای مناسب حتی برای افراد سالم است ، بسیاری از ساختمان سازی ها بی توجه به حضور افراد ناتوان جسمی انجام می شود حتی مراکزی که ضرورت حضور دائم این افراد در آنها وجود دارد نیز از امکانات مناسب معلولین بی بهره است.
اکنون که شهر بم بایستی دوباره ساخته شود یکی از مهمترین مسائلی که باید در ساخت شهر و ابنیه آن مورد توجه قرار گیرد حضور حادثه دیدگانی است که در اثر زلزله ناتوان شده اند . هر گونه بی توجهی به این موضوع می تواند به حذف یک انسان ، یک اندیشه از جامعه بیانجامد.


شهروندان و مشارکت
خبرنامه دفتر هماهنگی اجتماعات محلی شهرستان بم
مدیر مسئول و سردبیر:
دکتر سیامک زند رضوی، جامعه شناس و استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان
آدرس: بم، میدان امام، داخل محوطه شهرداری، روبروی ساختمان اصلی
شماره تماس: 09133414615 - 2222130 (0344)
پست الکترونیک:
Srazavi @ mail.uk. ac.ir
آدرس خبرنامه در اینترنت:
http:// Akhbar-Bam.blogspot. Com
هزینه این شماره خبرنامه توسط سازمان جهانی بهداشت W.H.O تأمین شده است
This issue of the newsletter have been financed by W.H.O
چاپ: چاپخانه گلبهار

NEWS LETTER OF BAM

0 Comments:

Post a Comment

<< Home